AVISO: Os contidos desta páxina web están en proceso de actualización

Marco de actuación

A política española de cooperación para o desenvolvemento ten a súa orixe na declaración contida no preámbulo da Constitución de 1978, na que a Nación española proclama a súa vontade de colaborar no fortalecemento dunhas relacións pacíficas e de cooperación entre todos os pobos da Terra.

Na actualidade, constitúe un aspecto fundamental da acción exterior de España baseada nunha concepción interdependente e solidaria da sociedade internacional orientada á loita contra a pobreza e ao desenvolvemento humano sostible.

O marco xurídico no que se insire a política de cooperación española aparece definido na Constitución Española de 1978 así como na Lei 23/1998, de 7 de xullo, de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento, onde se recollen os principios que inspiran a política de cooperación, os obxectivos e prioridades xeográficos e sectoriais, os instrumentos e modalidades da axuda, así como Órganos competentes para a formulación e execución da política española de cooperación internacional para o desenvolvemento.

Fachada do Pazo de Santa Cruz, sede do Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación Unha política que aparece definida na Lei como o conxunto de recursos e capacidades que España pon a disposición dos países en vías de desenvolvemento, co fin de facilitar e impulsar o seu progreso económico e social, e para contribuír á erradicación da pobreza no mundo en todas as súas manifestacións.

No plano internacional debemos ter en conta o artigo 3.5 do Tratado da Unión Europea que dispón que, nas súas relacións co resto do mundo, a Unión contribuirá á paz, á seguridade, ao desenvolvemento sostible do planeta, á solidariedade así como á erradicación da pobreza e a protección dos dereitos humanos.

Finalmente, a política española de cooperación ao desenvolvemento enmárcase dentro do respecto dos principios da Carta das Nacións Unidas orientados a promover o progreso económico e social de todos os pobos.